رابطه‏ سبک‏ های یادگیری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی
رابطه‏ سبک‏ های یادگیری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی
دوره 2، شماره 20، دی 98، صفحه 56-38
نویسندگان : ذوالفقاررضایی رفیع * و معصومه رضائی منش

چکیده :
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر سبک‏ های یادگیری بر پیشرفت تحصیلی دانش‏ آموزان دوره ‏ی دوم ابتدایی انجام شد. اين پژوهش به لحاظ هدف کاربردي و از نظر داده ‏ها کمّی و از نظر ماهیت و نوع مطالعه همبستگی می ‏باشد. زیرا بدون آن‏که متغیر مستقل را دست‏کاری کنیم، می ‏خواهیم رابطه‏ ی آن را با متغیر وابسته بسنجیم. جامعه‏ ی آماری را در این پژوهش، کلیه‏ ی دانش ‏آموزان دوره ابتدایی ( سه ساله دوم ) آموزش و پرورش ناحیه دو کرج، به تعداد 19,891 نفر تشکیل می ‏دهد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کورکان محاسبه گردید و بر اساس روش تصادفی خوشه‏ای و طبقه‏ ای، نمونه‏ ای شامل 388 نفر دانش ‏آموز (205 نفر پسر و183 نفر دختر )، جهت اجرای تحقیق انتخاب ‏شد. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه‏ ی سبک‏های یادگیری (کُـلب) و نتایج آزمون هماهنگ پیشرفت تحصیلی استفاده شد. داده ها با روش‏های آماري همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس یک راهه مورد تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان داد که بین سبک‏های یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش ‏آموزان دوره دوم ابتدایی رابطه ‏ای وجود ندارد. اين يافته‌ها نشان مي‌دهد که بیشتر دانش ‏آموزان از بین چهار روش یادگیری، روش‏های آزمایشگری فعال و مشاهد‏ی تأملی را ترجیح داده‏ اند. همچنین آزمودنی‏ ها از چهار سبک یادگیری، به سبک‏های جذب کننده و واگرا گرایش بیشتری نشان داده ‏اند.

واژگان کلیدی :
سبک‏های یادگیری، کُـلب، دانش ‏آموزان ابتدایی، پیشرفت تحصیلی.