اثربخشی معنویت درمانی بر سازگاری زناشویی و ابعاد آن در زنان دارای روابط خانوادگی آشفته
اثربخشی معنویت درمانی بر سازگاری زناشویی و ابعاد آن در زنان دارای روابط خانوادگی آشفته
دوره 3، شماره 26، تیر 99، صفحه 150-141
نویسندگان : مرتضی اخلاقی فرد و آرزو تاری مرادی و ناهید معراجی * و حسن جعفرزاده داشبلاغ

چکیده :
هر مقاله بايد داراي يک خلاصه باشد که در يک پاراگراف تهيه گرديده، اين بخش بايد بصورت مستقل بيانگر موضوع، اهداف، روش پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی معنویت درمانی بر ابعاد سازگاری زناشویی زنان با روابط خانوادگی آشفته صورت گرفت. روش پژوهش نیمه آزمايشي با طرح پيش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش کلیه ی زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره و رواندرمانی شهر تهران در نیمه دوم سال 1398 بودند که به روش نمونه گیری دردسترس تعداد 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری معنویت درمانی و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقه ای آموزش معنویت درمانی دریافت کردند. برای جمع آوری داده ها از و مقیاس سازگاری زن و شوهر اسپنیر (1976) استفاده شد. تجزیه تحلیل داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) با نرم-افزار آماری SPSS22 صورت گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که معنویت درمانی تأثیر معناداری بر افزایش سازگاری زناشویی و ابعاد آن در زنان دارای روابط خانوادگی آشفته داشت(01/0P<). نتایج حاصله بر اهمیت روش مداخله ای معنویت درمانی بر بهبود سازگاری زناشویی و ابعاد آن در زنان دارای روابط خانوادگی آشفته تاکید دارد.

واژگان کلیدی :
روابط خانوادگی آشفته، سازگاری زناشویی، معنویت درمانی