دوره 5، شماره 50، تیر 1401، صفحات 105 - 116
نویسندگان : مریم مظاهری * و محمدعلی حسینی و محمد طاهر یعقوبی

چکیده :
در هر حکومتی، حاکم با دو نوع دشمن روبه رو است؛ یکی؛ دشمن داخلی و دوم؛ دشمن خارجی. از این دو نوع دشمن، پیچیدگی و شناخت دشمن داخلی به مراتب از دشمن خارجی بیشتر است و از ظریف ترین نوع دشمن شناسی است. دشمن شناسی ، یکی از مهمترین شاخصه های حکومت امام علی (ع) است که آنحضرت با درایت بالای خود جریان خوارج و جنگ نهروان را به نتیجه رسانید و این از حساس ترین مرحله دشمن شناسی در حکومت امام (ع) بود؛ زیرا تشخیص جنگیدن با دشمن داخلی یعنی آنهایی که به لحاظ ظاهری دارای چهره ای عابد نما بودند ، کاری بس مشکل بود . بنای رفتار امام (ع) در برخورد با دشمنان بر رحمت و مدارا بود و تا آنجا که می شد تحمل می نمودند و تا دست به اقدام براندازانه نمی زدند امام (ع) به مقابله با آنان برنمی خاستند، و با راهکارهایی همچون صلح گرایی ، گفتگو، مدارا و... با دشمنان رفتار می کردند.

کلمات کلیدی :
دشمن شناسی، حکومت، عملکرد حضرت علی (ع)، دشمنان داخلی.


مشاهده مقاله
36
دانلود
0
تاریخ دریافت
۱۲ دی ۱۴۰۰
تاریخ ریوایز
۱۵ فروردین ۱۴۰۱
تاریخ پذیرش
۲۶ تیر ۱۴۰۱