ماهیت وثاقت از دیدگاه آیت الله خویی و علامه طباطبایی
ماهیت وثاقت از دیدگاه آیت الله خویی و علامه طباطبایی
دوره 4، شماره 35، فروردین 1400، صفحه 47 - 31
نویسندگان : راضیه سادات هاشمی علیا * و سید محمد مهدی رفیع پور

چکیده :
منظور از وثاقت اخبار آحاد چیست؟ پاسخ به این سوال و بیان ملاکی برای تمییز اخبار نقلاً معتبر از غیر آن، می تواند وسعت و دامنه متون دینی را به مثابه یکی از منابع معرفت فقهی فربه یا نحیف نماید. عده‌ای از متفکران مسلمان روایات و اخباری را که به دلیل نقل در کتب معتبر یا قراین دیگر مانند: عمل مشهور، مطابقت با عقل، مطابقت با ظاهر قرآن، مطابقت با سنت متواتر، مطابقت با اجماع مسلمین و مطابقت با اجماع فرقه محقّه یا برخی از این قرائن، به حد وثوق و اعتماد می‌رسند، حجت می دانند. علامه طباطبائی از این جمله است. در مقابل عده‌ای همچون آیت الله خوئی معتقدند تنها روایتی حجت است که افراد ناقل آن «ثقه» باشند. در این مقاله ابتدا دو دیدگاه «وثاقت صدوری» و «وثاقت سندی» تبیین شده و ضمن ارائه توصیف دقیقی از ادله آیت الله خویی و علامه طباطبایی، موضع انتقادی نسبت به مدّعای آیت الله خویی بیان میشود. نویسندگان با تقویت موضع علامه طباطبایی نشان می دهند ادعای «انحصار حجیت خبر واحد در وثاقت سندی» از سوی آیت الله خویی قابل دفاع نیست.

واژگان کلیدی :
وثاقت، وثاقت صدوری، وثاقت سندی، حجیت خبر واحد، آیت الله خویی، علامه طباطبایی.