<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه</PublisherName>
      <JournalTitle>مجله دستاوردهای نوین در مطالعات علوم انسانی</JournalTitle>
      <Issn>2588-6967</Issn>
      <Volume>8</Volume>
      <Issue>83</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2025</Year>
        <Month>04</Month>
        <Day>20</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>بررسی اثربخشی درمان بازتوانی شناختی بر کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی / بیش فعالی</VernacularTitle>
    <FirstPage>90</FirstPage>
    <LastPage>95</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>مبینا</FirstName>
                <Affiliation>کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2025</Year>
        <Month>01</Month>
        <Day>23</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">این پژوهش به بررسی تأثیر درمان بازتوانی شناختی (Cognitive Rehabilitation Therapy) بر توجه، کنترل تکانه و الگوی فعالیت مغزی کودکان دارای اختلال کم‌توجهی/بیش‌فعالی (ADHD) می‌پردازد. جامعه آماری شامل تمام کودکان دارای ADHD مراجعه‌ کرده به کلینیک روان‌شناسی روناروان تهران (سال‌های ۱۴۰۱&amp;ndash;۱۴۰۲) بود. با روش نمونه‌گیری در دسترس و غیر تصادفی، ۴۰ نفر (۲۰ نفر در گروه آزمایش و ۲۰ نفر گروه کنترل) انتخاب شدند. طرح پژوهش نیمه‌تجربی با پیش‌آزمون&amp;ndash;پس‌آزمون و گروه کنترل بود. ابزارهای گردآوری داده شامل آزمون یکپارچگی دیداری-شنیداری (IVA)، ثبت QEEG (الکتروانسفالوگرافی کمی) و پرسشنامه خودکنترلی کندال و ویلکاکسون (۱۹۷۹) بودند که پایایی آن‌ها در پیش‌آزمون و پس‌آزمون به ترتیب ۰٫۸۹۵ و ۰٫۹۷۴ برآورد شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و تک‌متغیره (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که پس از حذف اثر پیش‌آزمون، بین میانگین‌های پس‌آزمون گروه آزمایش (دریافت‌کننده CRT) و گروه کنترل در سه متغیر توجه (F=11.135, p=0.004)، کنترل تکانه (F=13.251, p&lt;0.01) و الگوی فعالیت مغزی (F=7.257, p=0.009) تفاوت معنادار وجود دارد . جزئیات تحلیل تک‌متغیره نیز نشان داد که CRT بر توجه (&amp;eta;&amp;sup2;=0.311, F(1,37)=10.040, p&lt;0.001)، کنترل تکانه (&amp;eta;&amp;sup2;=0.264, F(1,37)=13.300, p=0.001) و الگوی فعالیت مغزی (&amp;eta;&amp;sup2;=0.215, F(1,37)=10.140, p=0.003) اثر مثبت و معنادار دارد. اندازه اثر‌های به‌دست‌آمده (۰٫۳۱۱، ۰٫۲۶۴ و ۰٫۲۱۵) نشان‌دهنده نقش قابل توجه CRT در بهبود این متغیرها است. در پی این یافته‌ها نتیجه‌گیری می‌شود که درمان‌های بازتوانی شناختی می‌توانند نشانه‌های کمتوجهی/بیش‌فعالی کودکان را بهبود بخشند.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/10274458</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
