موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله دستاوردهای نوین در مطالعات علوم انسانی 2588-6967 2 16 The Effectiveness of Problem-Solving Skills Training on Improving Interpersonal Adaptation of First High School Students in Torbat Heydarieh اثربخشی آموزش مهارت حل مسئله بر بهبود سازگاری بین فردی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر تربت حیدریه 0 0 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA زهره کارشناس ارشد روانشناسی بالینی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام علیرضا دکتری روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام This research was conducted with the aim of studying the effectiveness of problem solving skills training on improving the interpersonal adjustment of high school students in Heidariyeh high school. The present study is an applied and quasi-experimental (pre-test and post-test with control group). The statistical population of the present study included all the high school students of Torbat Heydarieh schools in the academic year of 1995-94. The sample (n = 40) was selected using multistage cluster sampling method They were randomly assigned to two experimental and control groups and the subjects were asked to complete questionnaires for the social skills questionnaire for adolescents (Beaker and Foster, 1992) and the Barham and colleagues interpersonal problems questionnaire. For the experimental group, problem solving skills training was conducted for 8 sessions. After training for the experimental group, again, both groups were asked to complete the questionnaires and then the data were analyzed using covariance analysis. Results: The results of covariance analysis indicated that eight sessions of problem solving skills training improved interpersonal compatibility in the experimental group. Based on the findings, it can be concluded that problem solving skills in general can lead to change and improvement of interpersonal adjustment. این پژوهش با هدف مطالعه اثربخشی آموزش مهارت حل مسئله بر بهبود سازگاری بین فردی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهرتربت حیدریه انجام پذیرفت. پژوهش حاضر، کاربردی و ازنوع شبه آزمایشی (به صورت پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل) است. جامعه ی آماری پژوهش حاضر شامل کلیه ی دانش آموزان مقطع متوسطه اول مدارس شهر تربت حیدریه در سال تحصیلی 95-94 بود.افراد نمونه ی مورد مطالعه (40N=) با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند و از آزمودنی ها خواسته شد تا پرسشنامه های راهنمای پرسشنامه مهارت های اجتماعی نوجوانان ایندر بیکزن و فوستر( 1992)و پرسشنامه مشکلات بین فردی بارخام و همکارانرا تکمیل نمایند. برای گروه آزمایش، آموزش مهارت حل مساله به مدت 8 جلسه انجام شد. پس از اجرای آموزش برای گروه آزمایش، مجدداً از هر دو گروه خواسته شد تا پرسشنامه های مذکور را تکمیل کنند و سپس داده های به دست آمده با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس تجزیه و نحلیل شد.نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که هشت جلسه آموزش مهارت حل مساله باعث بهبودی سازگاری بین فردی در گروه آزمایش شده است. مبتنی بر یافته ها می توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت مساله به طور کلی می تواند منجر به تغییر و بهبودی سازگاری بین فردی گردد. /downloadfilepdf/1467455