موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله دستاوردهای نوین در مطالعات علوم انسانی 2588-6967 1 2 The effect of self-control feedback, control the experimenter feedback and yoked on learning dart throwing task spectrum disorders in children with hyperactivity/of attention deficit تأثیر بازخورد خود کنترل، آزمونگر کنترل و جفت شده بر یادگیری مهارت پرتاب دارت کودکان بیش فعال/ نقص توجه 58 68 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA محسن مجید سمیه سیده The aim of present study was examine the effect of self-controlled feedback, control the experimenter feedback yoked groups and on learning of a dart throwing task in 8-11 years old children with hyperactivity/of attention deficit Ahvaz city. The subjects of the study included 40 children (8-11 years old) that assigned to four groups of self-control feedback, control the experimenter, yoked and control groups randomly and practicing the skills of thrown darts in 6 sessions and each session 2 Category attempt 10 Triad paid during the acquisition phase. After 24 hours participants performed retention test which included performing of 10 trials without any feedback Then in different circumstances in transitional phase which included performing of 10 trials without any feedback. The analysis of data with ANOVA, repeated measure and T test showed that in All phases of learning, differences between self-controlled feedback and control the experimenter feedback yoked groups was significant (P&le;0.05). These findings reaffirms the fact that the provision of feedback in the form of self-control even in children with genetic disorders in the learning process and the motivation and confidence in learning for learning is useful. هدف از پژوهش حاضر، مطالعۀ تأثیر بازخورد خودکنترلی، آزمونگر کنترلی و جفت شده بر یادگیری تکلیفی پرتابی دارت در کودکان 11-8 سالۀ مبتلا به اختلالات طیف بیش فعال/نقص توجه شهرستان اهواز بود. نمونۀ آماری پژوهش شامل 40 کودک بود که به صورت تصادفی ساده در چهار گروه بازخورد خودکنترلی، آزمونگر کنترلی، جفت شده و کنترل قرار گرفته و به تمرین مهارت پرتاب دارت با دست برتر در 6 جلسه و هر جلسه 2 دسته کوشش 10 تایی در مرحله اکتساب پرداختند. پس از 24 ساعت، آزمودنی ها در آزمون یادداری که شامل 10 کوشش بدون دریافت بازخورد بود شرکت کردند سپس در شرایطی متفاوت در مرحله انتقال که شامل یک دسته 10 کوششی بدون بازخورد بود، شرکت نمودند. تجزیه و تحلیل داده ها ازطریق آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر نشان داد که در تمامی مراحل یادگیری گروه بازخورد خودکنترل عملکرد بهتری نسبت به سه گروه دیگر داشته و تفاوت مابین گروه خودکنترلی با گروه های دیگر معنادار بود (P<0.05). این یافته ها تأیید مجددی بر این نکته می باشد که ارائۀ بازخورد به صورت خودکنترلی حتی در کودکان با اختلالات ژنتیکی در فرایند یادگیری و افزایش انگیزش و اعتماد به نفس در یادگیرنده برای یادگیری سودمند می باشد. /downloadfilepdf/191336