موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله دستاوردهای نوین در مطالعات علوم انسانی 2588-6967 9 97 2026 05 23 بررسی نقش مدیریت رسانه در شکل‌دهی به افکار عمومی سیاسی و تأثیر آن بر ثبات اجتماعی 14 26 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA احمد گروه علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات، تهران، ایران 2025 08 28 مدیریت رسانه در دهه‌های اخیر به یکی از عوامل مهم اثرگذار بر فرایندهای سیاسی، اجتماعی و ارتباطی در جوامع معاصر تبدیل شده است. تحول ساختار رسانه‌ها از الگوهای سنتی یک‌سویه به محیط‌های شبکه‌ای، تعاملی و مبتنی بر پلتفرم موجب شده است که رسانه‌ها فراتر از ابزار انتقال پیام عمل کرده و به بازیگرانی فعال در شکل‌دهی به ادراک عمومی، جهت‌دهی به ترجیحات سیاسی و بازتولید یا تضعیف ثبات اجتماعی تبدیل شوند. در این میان، مدیریت رسانه به‌عنوان مجموعه‌ای از سیاست‌ها، راهبردها و سازوکارهای حرفه‌ای در تولید، تنظیم و توزیع محتوا، نقش مهمی در نحوه بازنمایی واقعیت‌های سیاسی و اجتماعی ایفا می‌کند. از این منظر، افکار عمومی سیاسی تا حد زیادی محصول تعامل میان نهادهای رسانه‌ای، قدرت سیاسی، فناوری‌های ارتباطی و الگوهای مصرف رسانه‌ای شهروندان است. هدف این مقاله مرور و تحلیل نظام‌مند مطالعات پیشین درباره نقش مدیریت رسانه در شکل‌دهی به افکار عمومی سیاسی و پیامدهای آن برای ثبات اجتماعی است. این پژوهش از نوع علمی–مروری بوده و با تحلیل منابع علمی منتشرشده در بازه زمانی 2015 تا 2026 تلاش می‌کند مهم‌ترین دیدگاه‌های نظری، یافته‌های پژوهشی و روندهای نوظهور این حوزه را تبیین کند. نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد که مدیریت رسانه از طریق سازوکارهایی مانند برجسته‌سازی موضوعات، چارچوب‌بندی اخبار، دروازه‌بانی اطلاعات و مدیریت روایت، بر نحوه درک شهروندان از واقعیت سیاسی تأثیر می‌گذارد. در عین حال، گسترش رسانه‌های دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی با افزایش سرعت انتشار اطلاعات و مشارکت کاربران، ساختار افکار عمومی را پیچیده‌تر و چندلایه‌تر کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که مدیریت رسانه مبتنی بر اصول حرفه‌ای، شفافیت و مسئولیت‌پذیری می‌تواند به تقویت اعتماد عمومی و ثبات اجتماعی کمک کند، در حالی که مدیریت جانبدارانه یا مبتنی بر انتشار اطلاعات نادرست می‌تواند به قطبی‌سازی سیاسی و کاهش سرمایه اجتماعی منجر شود. در مجموع، رابطه میان مدیریت رسانه، افکار عمومی سیاسی و ثبات اجتماعی پدیده‌ای چندعاملی و وابسته به بسترهای نهادی، فرهنگی و فناورانه هر جامعه است. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که در عصر رسانه‌های دیجیتال، مدیریت افکار عمومی به‌تدریج از ساختارهای رسانه‌ای متمرکز به الگوهای ترکیبی رسانه‌ای–الگوریتمی منتقل شده است؛ تحولی که پیامدهای مهمی برای کیفیت گفت‌وگوی عمومی و پایداری اجتماعی دارد. /downloadfilepdf/33502