<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه</PublisherName>
      <JournalTitle>مجله دستاوردهای نوین در مطالعات علوم انسانی</JournalTitle>
      <Issn>2588-6967</Issn>
      <Volume>8</Volume>
      <Issue>85</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2025</Year>
        <Month>06</Month>
        <Day>19</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان خودکارآمدی، رضایت زناشویی و تنظیم شناختی هیجانی در زنان درگیر خشونت خانوادگی</VernacularTitle>
    <FirstPage>31</FirstPage>
    <LastPage>50</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>ام</FirstName>
        <LastName>البنین</LastName>        <Affiliation>کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2025</Year>
        <Month>04</Month>
        <Day>02</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">هدف از پژوهش حاضر تعیین بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان خودکارآمدی، رضایت زناشویی و تنظیم شناختی هیجانی در زنان درگیر خشونت خانوادگی بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل و گزینشی بود. جامعه آماری پژوهش، شامل زنان درگیر خشونت خانوادگی که مربوط به سازمان بهزیستی شهر بروجرد بودند و نمونه‌ی تحقیق به شیوه در دسترس درنظر گرفته شده است که شامل 30 نفر (15 نفر برای شرکت در کلاس آموزشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و 15 نفرگروه کنترل) بودند که گروه کنترل هیچگونه مداخله‌ای قرار نگرفت. ابزار پژوهش شامل کلاس آموزشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد از پروتکل پیترسون و همکاران (2020) و برای متغیر خودکارآمدی از پرسشنامه بندورا (1997)؛ رضایت زناشویی از پرسشنامه انریچ، اولسون (۱۹۹۸)؛ تنظیم شناختی هیجان از پرسشنامه گارنفسکی و همکاران (2002)، بود که افراد نمونه در دو گروه در دو مرحله پیش آزمون، پس آزمون آن را تکمیل کردند در خاتمه داده های پژوهش با روش تحلیل واریانس تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان خودکارآمدی در زنان درگیر خشونت خانوادگی تاثیرگذار می باشد. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت زناشویی در زنان درگیر خشونت خانوادگی تاثیرگذار می باشد. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تنظیم شناختی هیجانی در زنان درگیر خشونت خانوادگی تاثیرگذار می باشد.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/38867</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
