هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی درمان پذیرش و تعهد (اکت) بر امید به زندگی در مردان معتاد شهر ری بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس-آزمون با گروه گواه بود.جامعه ی آماری پژوهش شامل معتادین مرد مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد شهرستان ری بود که تعداد آنها 70 نفر بوده که 40 نفر به صورت در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شد و به صورت تصادفی در در دوگروه آزمایش وگواه قرار گرفت. اعضای گروه آزمایش در 8 جلسه،90دقیقه ای در جلسات درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد شرکت کردند و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش: مقیاس امید اسنایدر بود. جهت تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چند متغیری استفاده گردید. یافته های پژوهش نشان داد که با حذف تاثیر متغیر پیش آزمون ،فرضیه اصلی مبنی بر وجود تفاوت معنادار در متغیر امید به زندگی مردان معتاد گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل، تایید می گردد. همانگونه که از نتایج پیداست سطح معناداری حاصل شده برای متغیر امید به زندگی در مقایسه با سطح معناداری 025/0 به دست آمده از اصلاح بنفرونی (تقسیم سطح معناداری 05/0بر2 متغیر وابسته) کوچکتر می باشد. در نتیجه با توجه به میانگین های حاصل شده می توان گفت با 95 درصد اطمینان متغیر امید به زندگی گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بهبود داشته است.

معتادین امید به زندگی شهرستان ری