زمینه و هدف: آموزش تربیت بدنی در مدارس به عنوان یک مداخله کلیدی برای ارتقاء سلامت در دوران کودکی و نوجوانی شناخته می‌شود. با این حال، درک جامع از تأثیرات چندوجهی آن، که فراتر از صرفاً آمادگی جسمانی باشد، نیازمند یک مرور نظام‌مند است. هدف این مطالعه، ارزیابی نظام‌مند شواهد موجود در مورد تأثیرات تربیت بدنی بر ابعاد جسمی و روانی دانش‌آموزان است. روش‌شناسی: این مطالعه یک مرور نظام‌مند بر اساس پروتکل PRISMA انجام داد. پایگاه‌های داده علمی شامل PubMed، Scopus، و Web of Science برای شناسایی مطالعات منتشر شده بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ جستجو شدند. معیارهای ورود شامل مطالعات تجربی بر روی دانش‌آموزان (سنین ۶ تا ۱۸ سال) با برنامه‌های درسی استاندارد یا مداخله‌ای در حوزه تربیت بدنی بود که اثرات جسمی (مانند BMI، آمادگی قلبی-تنفسی) و/یا روانی (مانند عزت نفس، اضطراب، عملکرد تحصیلی) را اندازه‌گیری کرده بودند. یافته‌های اصلی: تحلیل‌ها نشان داد که برنامه‌های تربیت بدنی به طور قوی با بهبود شاخص‌های سلامت جسمانی، از جمله کاهش شیوع اضافه وزن و افزایش VO2 Max، مرتبط هستند. علاوه بر این، شواهدی قابل توجهی مبنی بر نقش تعدیل‌کننده تربیت بدنی بر سلامت روان مشاهده شد؛ این تأثیرات شامل افزایش عزت نفس، کاهش نشانه‌های اضطراب، و بهبود متغیرهای شناختی و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان بود. اجرای رویکردهای مبتنی بر شایستگی حرکتی نتایج مطلوب‌تری در افزایش انگیزه درونی برای مشارکت مادام‌العمر نشان داد. نتیجه‌گیری: تربیت بدنی یک مؤلفه حیاتی و چندوجهی در سیستم آموزشی است که تأثیرات مثبتی بر هر دو حوزه جسمی و روانی دانش‌آموزان دارد. سیاست‌گذاران باید بر تقویت و یکپارچه‌سازی کیفیت برنامه‌های تربیت بدنی تأکید ورزند تا از تمام پتانسیل آن برای پرورش نسل‌های سالم‌تر بهره‌برداری شود.

تربیت بدنی؛ سلامت دانش‌آموزان؛ سلامت روانی؛ آمادگی جسمانی؛ شایستگی حرکتی؛ مرور نظام‌مند