هدف پژوهش حاضر بررسی اثر طرحواره‌درمانی بافتاری بر بهزیستی روانشناختی و انعطاف‌پذیری هیجانی زنان قربانی خیانت زناشویی در شهر مشهد بود. پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل زنان ۲۰ تا ۴۵ ساله مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و درمانگاه‌های روان‌شناختی مشهد (کلینیک روانشناسی ماهور و درمانگاه اعصاب و روان شوریده) بود که تجربه خیانت همسر در ۱ تا ۵ سال گذشته داشته و معیارهای ورود شامل گذشت حداقل ۶ ماه از وقوع خیانت، عدم ابتلا به اختلال روان‌پزشکی شدید و تمایل به شرکت در جلسات درمانی و تکمیل پرسشنامه‌ها را دارا بودند. نمونه شامل ۶۰ زن بود که به صورت تصادفی به دو گروه آزمایشی (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایشی تحت مداخله طرحواره‌درمانی بافتاری قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل تنها در ارزیابی‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون شرکت داشت. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف و انعطاف‌پذیری هیجانی گروسمن جمع‌آوری و با تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که طرحواره‌درمانی بافتاری باعث افزایش معنادار بهزیستی روانشناختی (F(1,57)=45.12, p<0.001, η²=0.44) و انعطاف‌پذیری هیجانی (F(1,57)=38.76, p<0.001, η²=0.40) زنان قربانی خیانت زناشویی شد. یافته‌ها اهمیت مداخلات روانشناختی مبتنی بر طرحواره را در بهبود سلامت روان و توانمندسازی هیجانی این گروه تأیید می‌کند.

طرحواره‌درمانی بافتاری بهزیستی روانشناختی انعطاف‌پذیری هیجانی خیانت زناشویی زنان.