هدف این مقاله مروری، تحلیل و سنتز ادبیات پژوهشی در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۶ پیرامون تأثیر جو سازمانی مثبت بر ارتقای خلاقیت در مراکز تحقیقاتی است. با توجه به ماهیت متغیر خلاقیت در محیط‌های دانش‌محور، این مطالعه به بررسی چگونگی تعامل میان روانشناسی صنعتی (به عنوان بستر جو سازمانی) و فرهنگ سازمانی مبتنی بر هنر (به عنوان بستر نوآوری) می‌پردازد. روش‌شناسی این مرور شامل جستجوی سیستماتیک در پایگاه‌های داده معتبر علمی و تحلیل کیفی منابع منتخب است. نتایج حاصل از این مرور نشان می‌دهد که «جو سازمانی مثبت»، فراتر از رفاه کارکنان، به عنوان یک عامل تسهیل‌گر در کاهش اضطراب‌های شغلی و افزایش امنیت روانی عمل کرده و در ترکیب با فرهنگ سازمانیِ هنر-محور، فضای امنی را برای ریسک‌پذیری پژوهشگران فراهم می‌آورد. این تحلیل همچنین نشان می‌دهد که در محیط‌های پژوهشی، گذار از سازمان‌های صرفاً وظیفه‌گرا به سازمان‌های دارای فرهنگ هنری، شکاف موجود در خلاقیت‌های فناورانه را از طریق توسعه تفکر واگرا پر می‌کند. در نهایت، این مقاله بر لزوم بازنگری در مدل‌های سنتی مدیریت منابع انسانی و جایگزینی آن با رویکردهای مبتنی بر روانشناسی مثبت‌گرا برای شکوفایی پتانسیل‌های خلاق تأکید می‌ورزد.

جو سازمانی مثبت خلاقیت سازمانی فرهنگ و هنر در سازمان محیط‌های پژوهشی روان‌شناسی صنعتی ایمنی روانی نوآوری پژوهشی.