این پژوهش با هدف شناسایی چالش‌های ساختاری و اجرایی معاهدات سازمان جهانی مالکیت فکری در مسیر تحقق حق بر توسعه، به روش تحلیلی-توصیفی و با واکاوی تطبیقی اسناد حقوقی، معاهدات کلیدی و رویه‌های تفسیری سازمان تدوین شده است. پرسش اصلی پژوهش آن است که موانع هنجاری و عملیاتی این رژیم در همسوسازی با الزامات توسعه پایدار چیست و چه اصلاحات حقوقی ضروری است؟ یافته‌ها حاکی از آن است که استانداردسازی یکنواخت حمایت‌ها، محدودیت در بهره‌برداری از استثنائات و مجوزهای اجباری، غلبه پارادایم انحصارگرا بر ملاحظات عمومی و فقدان چارچوب‌های پایش اثرات توسعه‌ای، فضای حاکمیتی کشورهای در حال توسعه را برای تضمین دسترسی عادلانه به دانش و فناوری محدود کرده است. نتایج نشان داد که گذار به نظامی متوازن مستلزم نهادینه‌سازی اصل «تناسب توسعه‌ای» در تفسیر معاهدات، عملیاتی‌سازی الزام‌آور دستورکار توسعه سازمان جهانی مالکیت فکری، تقویت ظرفیت‌های فنی و ادغام ارزیابی‌های حقوق بشری در سازوکارهای نظارتی است. تنها با این اصلاحات می‌توان تعادلی پایدار میان انگیزه‌های نوآوری و عدالت توزیعی برقرار نمود.

حق بر توسعه سازمان جهانی مالکیت فکری معاهدات مالکیت فکری انعطاف‌پذیری‌های توسعه‌محور انتقال فناوری.