این پژوهش با هدف طراحی و ارزیابی اثربخشی «برنامه آموزش والدگری تحصیلی» بر پایه اصول روان‌شناسی تربیتی جهت کاهش تعارضات خانوادگی و ارتقای اشتیاق تحصیلی فرزندان صورت گرفت. مسئله تعارضات میان والدین و فرزندان در حوزه تحصیل، یکی از چالش‌های اساسی نظام آموزشی است که بر انگیزش و عملکرد یادگیرندگان تأثیر منفی می‌گذارد. روش پژوهش در این مطالعه از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی والدین دانش‌آموزان پایه نهم شهر تهران بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند، ۶۰ نفر انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و گروه کنترل (۳۰ نفر) جایگزین شدند. برنامه آموزشی در ۸ جلسه ۱۲۰ دقیقه‌ای برای گروه آزمایش اجرا شد، درحالی‌که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تعارض والد-فرزند (شوبرت، ۲۰۱۶) و پرسشنامه اشتیاق تحصیلی (فردریک و همکاران، ۲۰۱۵) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌های پژوهش نشان داد که اجرای برنامه آموزش والدگری تحصیلی تأثیر معناداری بر کاهش تعارضات خانوادگی (P<0.001) و افزایش تمامی ابعاد اشتیاق تحصیلی شامل اشتیاق رفتاری، هیجانی و شناختی (P<0.01) در فرزندان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل داشته است. نتایج حاکی از آن است که آموزش اصول روان‌شناسی تربیتی به والدین، از طریق تغییر سبک‌های فرزندپروری و بهبود کیفیت ارتباط والد-فرزند، می‌تواند به عنوان یک راهکار پیشگیرانه و درمانی در کاهش چالش‌های آموزشی و تقویت پیوندهای خانوادگی به کار گرفته شود. پیشنهاد می‌شود این برنامه‌ها در سطوح گسترده‌تر در مدارس و مراکز مشاوره خانواده پیاده‌سازی گردد.

آموزش والدگری تحصیلی تعارض خانوادگی اشتیاق تحصیلی سبک‌های فرزندپروری مداخله آموزشی.