هدف اصلی این مقاله بررسی چیستی و چگونگی عدالت تربیتی در نظام تعلیم وتربیت بود. مقاله مروری با استفاده از مطالعات گذشته و جستجوی مقالات مختلف با استفاده از پایگاه اطلاعاتی نورمگز، گوگل‌اسکولار، سیلولیکا و کمبریج ... صورت پذیرفت. روش نمونه‌گیری 50 مقاله گردآوری شد که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند 20 مقاله انتخاب کرده به بررسی آن پرداخته شد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که مدرسه عادلانه، معلم عادل و نظام عادلانه، بدون تربیت انسان عادل شکل نمی‌گیرند. عدالت تربیتی نخست در ساحت ادراک، نیت و اخلاق انسان رخ می‌دهد، سپس در ساحت رفتار اجتماعی، ارتباطات و ساختارها تجلی می‌یابد. از این منظر، عدالت تربیتی از سطح فردی تا ساختار کلان حرکت می‌کند. این یافته هدایت مهمی برای نظام‌های آموزشی معاصر دارد؛ نظام‌هایی که گاه می‌کوشند عدالت را فقط با سیاست‌گذاری یا اصلاح منابع ایجاد کنند، بی‌آنکه به تغییر درونی مربیان، مدیران و دانش‌آموزان توجه کنند. پژوهش حاضر یادآوری می‌کند که عدالت تربیتی ابتدا نیازمند «تحول درونی» است، سپس «تحول بیرونی». در این معنا، عدالت تربیتی یک پروژه فرهنگی و انسانی است، نه صرفاً یک پروژه اداری یا اقتصادی.

تربیت عدالت تربیتی عدالت نظام تعلیم و تربیت